Een mooi en waar gebeurd verhaal kan ik u vertellen, luister maar.
    Op een avond ging Karel de Grote slapen in Ingelheim aan de Rijn. Al het land in de omtrek was van hem, want hij was keizer èn koning. Luister nu naar de wonderlijke, maar ware gebeurtenissen die de koning daar in Ingelheim overkwamen. Velen zullen het zich nog wel herinneren.
    Hij wilde er een hofdag houden tot meerdere glorie van zijn keizerschap. Toen de koning lag te slapen, werd hij aangeroepen door een engel, zodat hij wakker schrok door wat de engel zei.
    'Sta op, heer,' sprak de engel, 'u moet u snel aankleden, wapenen en uit stelen gaan. Anders verliest u uw leven en uw waardigheid! God heeft mij opgedragen u dit te bevelen. Als u vannacht niet gaat stelen, zal het slecht met u aflopen: u zult dan sterven nog voor de hofdag voorbij is. Neem deze waarschuwing ter harte en ga uit stelen. Pak uw schild en lans, en bestijg snel uw paard!'
  De koning hoorde het wel, maar omdat hij niemand zag, begreep hij niet wat de oproep te beteken had. Hij dacht dat hij het had gedroomd en trok zich er niets van aan. Zijn gedachten dwaalden af naar iets anders.
    De engel die het bericht gebracht had, sprak nu boos:  'Sta op, Karel, en ga uit stelen, anders verliest u uw leven. God heeft mij opgedragen dit bevel aan u over te brengen. Hij roept u met klem op Hem te gehoorzamen.'
    Na deze woorden zweeg de engel.

   Ik ga u over een non vertellen. Moge God mij toestaan dat ik het verhaal goed weergeef, precies zoals monnik Gijsbrecht van de Wilhelmietenorde het mij waarheidsgetrouw vertelde. Hij - een bejaard man - vond het in een van zijn boeken.
   De non die ik net noemde, was zeer beschaafd en welgemanierd. Naar mijn mening is er tegenwoordig niemand meer te vinden die, wat karakter en uiterlijk betreft, haar gelijke is. Het zou ongepast zijn als ik haar lichaam, en zeker de schoonheid ervan, zou loven.

     Van den Vos Reynaerde

Willem, die ten koste van veel nachtrust de Madocke schreef, betreurde het bijzonder dat Aernout het verhaal over Reinaert niet had afgemaakt en dat het in het Nederlands onvoltooid was gebleven. Hij zocht Reinaerts geschiedenis op en begon naar het voorbeeld van de Franse boeken als volgt in het het Nederlands. Moge God ons terzijde staan.
    Om te beginnen wil ik de botterikken en de dwazen op het hart drukken dit verhaal, dat toch niet aan hen besteed is, in zijn waarde te laten als ze het ergens mochten horen. Zij lijken sprekend op een raaf, die is immers net zo zelfingenomen. Zij kraken veel gedichten af waarvan ze niet meer verstand hebben dan ik van de namen van hen die nu in Babylonië wonen. Ze zouden er goed aan doen hiermee op te houden.
    Ik zeg dat niet uit eigenbelang. Ik maak dit verhaal alleen maar omdat een dame, die zeer aan hoofse omgng vormen is gehecht, mij dat vroeg. Zij verzocht mij deze geschiedenis over Reinaert op te schrijven. De kritikasters, botterikken en dwazen wijs ik af, maar ik wil graag dat al diegenen - arm of rijk - het horen die eervol en hoofs willen leven en die met aandacht willen luisteren.